In het vierde kwartaal van jaar 2 in iArts is mijn klas gevraagd door de Provincie van Limburg om samen met dhr. Albert Cath onderzoek te doen naar zwerfafval in de Maas. In tegenstelling tot eerdere projecten in iArts, is dit een tweedelig project, waarvan ik en mijn klas de eerste “onderzoekende” fase op ons hebben genomen. Hoewel het dus niet de bedoeling was dat wij een artistiek product afleverden, heb ik een manier gevonden om toch creatief met het materiaal om te gaan. 

In het begin van de 5 intensieve weken die dit project duurde, is onze klas samen met dhr. Cath en Carlijn van Tijen (beleidsmedewerkster van de Provincie Limburg) naar een van de meest vervuilde plaatsen van de rivier in Maastricht gegaan. De oevers waren overspoeld met lagen en lagen van zwerfafval, wat grotendeels daar terecht is gekomen door de rioleringsoverstort, een paar honderd meter verderop. Naast single-use plastics (wattenstaafjes, maandverband, vochtig toiletpapier) vond ik ook veel andere, onverwachtere dingen. 

Een van de dingen die ik het vreemdste maar ook het meeste vond, waren stukken stof. Van groot (2,5 bij 3m) tot klein (10 bij 5 cm), van felgekleurd tot bijna blanco, van aan elkaar genaaide stukken stof tot afgescheurde lapjes. Hoe komen deze lappen hier terecht? En wat is het ooit geweest? 

I planned to go on a trash hunt, so I came there fully prepared; trash bags, gloves, and even extra gloves for when the other pair would rip. But the further I walked down the banks of the river, the more my trash hunt started to become a treasure hunt.”Oohh, another one!” “Hey, look at this awesome piece!” “Damn it, that beautiful one is too far to reach…”

Excerpt from the research presentation, june 2018

Iedere keer dat ik die vuilniszakken met de stukken stof in het klaslokaal zag liggen, bleven de vragen weer opkomen. Hoe komt een broek in godsnaam in de Maas terecht? En wat doet die enorme lap witte stof in het water? Van wie is die rode jurk geweest voordat ik hem vond? Langzaamaan wist ik wat ik moest gaan doen: de stukken stof catalogiseren. Wat was het geweest en hoe zou het hele voorwerp er uitgezien hebben? Hoe groot is het stuk stof dat ik nu heb? Welke kleur heeft het? Heeft het labels of andere dingen waaraan ik zou kunnen zien wat het ooit geweest is? In de weken die volgden ben ik de stoffen stuk voor stuk gaan bekijken, wassen, fotograferen, natekenen, opmeten en gaan onderzoeken wat ik kon vinden over hun oorsprong. Al deze informatie heb ik in een gestructureerde manier verzameld in een ‘catalogus’.

Tweedehands

De catalogus was bestemd voor de tweedejaars studenten van 2018-2019, die het onderzoek van mijn klas hebben overgenomen en een artistiek project gestart zijn met onze materialen en kennis. Het groepje dat mijn onderzoek heeft voortgezet heeft nog meer Maaskleding verzameld en dit omgezet naar een modecollectie, die op 10 en 11 oktober 2018 in hun pop-up store in Winkelcentrum Entre Deux, Maastricht te zien en te koop was. Daarnaast hebben ze ook een eenmalige uitgave gemaakt van het magazine Distressed, dat op 11 oktober 2018 officieel uitgebracht is.

Ondertussen heeft ook Fashionclash, een innovatief Maastrichts modeplatform, het project opgemerkt. In de komende maanden zal het project verder uitgewerkt worden, om uiteindelijk op het Fashionclash Festival (1-3 november 2019) gepresenteerd te worden. Ik ben natuurlijk ontzettend trots op Isobel, Tessa, Torgeir, Sophie en Isabella dat ze het zo ver hebben kunnen schoppen met hun fantastische uitwerking van het onderzoek dat ik heb mogen doen.

Volg of bekijk het Distressed magazine op Instagram: @distressedmagazine

Lees het nieuwsartikel over de pop-up store van Distressed: Thuis in Maastricht